است و اگر هم روزى ملعبه و دستخوش مشتى خوك‌سيرتان و جمعى بهايم و ديوان و در يك محيطى محكوم به اهواى باطلهء آنان گردد ، فقط براى امتحان است : « لِيَمِيزَ اللَّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ » ؛ « 1 » چيزى نگذرد به حال اوّليه بازگشت خواهد نمود و جز فضيحت و رسوايى براى بىدينان در صفحهء روزگار و زمان و ديوانى ننگين نزد عقلا و دانشمندان ، چيزى نخواهد داشت ؛ و اين معنى خود نزد هر دانا اعظم دليلى است بر حقانيّت دين و ايمان و بقاء هر متديّن و مسلمان . هميشه تا كه جهان پايدار بوده و هست * اساس دين مبين برقرار بوده و هست اصول دين نشود پايمال بىدينان * چو حقّ به مركز خود استوار بوده و هست به رغم مدّعى ، آيين پاك اسلامى * مدام در شرف انتشار بوده و هست مشو ز قافله‌سالار دين و ايمان دور * كه دزد قافله در انتظار بوده و هست تو خود ز وسوسهء ارتداد دورى جوى * هميشه اشترِ گر در قطار بوده و هست ز شرّ فتنه آخر زمان مباش ايمن * چه نقشه‌ها است كه در استتار بوده و هست يگانه راه نجات بشر ز قرآن است * در او هميشه همين اعتبار بوده و هست كى امتياز نژاد آمده است در قرآن * فقط فضيلت پرهيزكار بوده و هست گمان مدار كه اين عصر عصر آزادى است * كه گرگ در پى صيد شكار بوده و هست پاريس خانم گفت : بىبى جانم ! بفرماييد چاره براى ما بيچارگان فعلا از اين بدبختى دو جهان چيست ؟ بىبى فرمود : نور ديدگان من ! پس از حالت پشيمانى و خوف از عذاب خداى حنّان و منّان و پناه بردن به او از شرّ شيطان برويد در حمام و غسل نماييد به قصد توبه و پاكى از نافرمانى و عزم نماييد بر ترك عصيان ؛ پس تمامى اين لباس‌هاى شما چون شبيه به لباس كفّار و مهيّج شهوت اشرار و اراذل و فجّار است تغييرش لازم و تبديلش فورا واجب ؛ پس بايد اسم‌هاى خود را تغيير دهيد ؛ زيرا از لوازم دين اسلام آن است [ كه ] از هر جهت بايد مسلمان چه مرد و چه زن خود را از تشبّه كفّار و بيگانگان از مردان و زنان ايشان خارج نمايد از جهت لباس و زىّ و رفتار و حركات و سكنات فورا هر سه خواهر رفتند به دستورات بىبى عين الحيات رفتار نمودند . شرفياب شدند خدمت بىبى ؛ پس صيغهء توبه را خواند براى آن‌ها با حال خضوع و خشوع تامّى توبه نموده ، سپس تقاضاى تغيير اسم نموده ، اسم فرنگيس را عصمت خانم و اسم پاريس را عفّت خانم و اسم كيوان را معصومه خانم نهاد . و چون اين سه دختر محصّله بودند و انس به تحصيل داشتند تمنّا كردند از بىبى ،

--> ( 1 ) . انفال ، 37